Austin 3 litre

 

1967-71

 

( GB )



 

 

Lata produkcji

Model

Silnik

Pojem-

ność skokowa

Moc

KM

Nadwozie

Wielkość produkcji

1967-71

3 litre

R6

2912 cm3

124

sedan

9992

 

Szczegółowe dane techniczne:

 

Silnik: rzędowy sześciocylindrowy górnozaworowy z wałkiem rozrządu w korpusie

Średnica cylindra ´ skok tłoka: 83,4 mm ´ 88,9 mm

Pojemność skokowa: 2912 cm3

Moc maksymalna: 124 KM przy 4500 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: 218 Nm przy 3000 obr/min

Stopień sprężania: 9,0:1

Układ zasilania: dwa gaźniki marki SU

Układ napędowy: skrzynia biegów manualna czterozakresowa, napęd przenoszony na koła tylne

Struktura nośna: nadwozie samonośne

Zawieszenie przednie: niezależne z elementami hydrauliczno – gumowymi ( system hydrolastic )

Zawieszenie tylne: jw.

Hamulce: z przodu tarczowe, z tyłu bębnowe, sterowane hydraulicznie

Nadwozie: czterodrzwiowe cztero – lub pięciomiejscowe typu sedan

Wymiary: długość 4710 mm, szerokość 1690 mm, wysokość 1440 mm

Rozstaw osi: 2930 mm

Rozstaw kół: przód 1435 mm, tył 1422 mm

Masa własna: 1490 kg

Przyśpieszenie 0 – 100 km/h: 14,0 s

Prędkość maksymalna: 165 km/h

Zużycie paliwa: 14,0 l/100 km

 

 

 

 

Zaprezentowany w styczniu 1967 roku Austin 3 litre był ostatnim prawdziwie reprezentacyjnym samochodem wytwarzanym przez koncern BMC pod ta właśnie marką. Pojazd był spadkobiercą rozwiązań mechanicznych wypracowanych przez modele A99 / A110.

Do napędu posłużono się wypróbowanym, chłodzonym wodą sześciocylindrowym silnikiem serii C, który umieszczono wzdłużnie z przodu. Nadwozie niestety stanowiło stylistyczną powtórkę designu o kilka lat wcześniejszego modelu 1800 / 2200 z niewielkimi tylko zmianami. Jego sylwetka stosunkowo zgrabna i harmonijna była miła dla oka, ale już w momencie startu nieco opatrzona. Samochód nie był zatem w stanie nikogo olśnić ani technicznym zaawansowaniem ani stylistyką. Reszty dopełnił całkowity brak pomysłu na przeprowadzenie kreatywnej akcji marketingowej. Bez odpowiedniego wprowadzenia i wsparcia samochód po prostu pozostał niezauważony.

Przesądziło to o jego rynkowej porażce. Od początku sprzedawał się poniżej oczekiwań, aż wreszcie szefowie koncernu po zaledwie pięciu latach produkcji podjęli decyzję o jej wstrzymaniu. Do nabywców trafiło niespełna 10 000 sztuk. Wobec braku jakichkolwiek prac i zamierzeń dotyczących następcy, koncern BMC oddał cały ten liczący się, prestiżowy segment rynku praktycznie walkowerem.