Marmon V16

 

1930 – 1933

 

( USA )



 

 

 

Lata produkcji

Model

Silnik

Pojem-

ność skokowa

Moc

KM

Nadwozie

Wielkość produkcji

1930-33

Sixteen

V16

8049 cm3

200

limuzyna, coupe, cabriolet

350

 

Szczegółowe dane techniczne:

 

Silnik: górnozaworowy, szesnastocylindrowy widlasty z wałkiem rozrządu w korpusie

Średnica cylindra ´ skok tłoka:  79,4 mm ´ 101,6 mm

Pojemność skokowa: 8049 cm3

Moc maksymalna: 200 KM przy 3400 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: b.d

Stopień sprężania: 6,0:1

Układ zasilania: gaźnikowy

Układ napędowy: skrzynia mechaniczna trzybiegowa, napęd przenoszony na koła tylne

Struktura nośna:  rama z podłużnic o przekroju ceowym

Zawieszenie przednie: zależne, sztywna belka osi z półeliptycznymi resorami piórowymi

Zawieszenie tylne: sztywny most napędowy z półeliptycznymi resorami piórowymi

Hamulce: bębnowe z przodu i z tyłu

Nadwozie: całkowicie stalowe, dwudrzwiowe, cztero lub pięciomiejscowe typu coupe lub czterodrzwiowe siedmiomiejscowe typu limuzyna bądź cabriolet

Wymiary: b.d

Rozstaw osi: 3683 mm

Rozstaw kół: b.d

Masa własna: 2450 kg

Przyśpieszenie 0 – 100 km/h: b.d

Prędkość maksymalna: 160 km/h

Zużycie paliwa: b.d

 

 

 

 

 

Marmon z powodzeniem konkurujący przez całe lata dwudzieste z Cadillakiem i innymi amerykańskimi markami samochodów luksusowych, w obliczu kryzysu ekonomicznego znalazł się w szczególnie trudnej sytuacji. Będąc małą niezależną firmą nie mógł liczyć na finansowe wsparcie potężnego koncernu jak wspomniany Cadillac. Mimo to chcąc dorównać konkurencji Howard Marmon zdecydował się na wprowadzenie do produkcji niezwykle wyszukanego i kosztownego pojazdu napędzanego widlastym silnikiem szesnastocylindrowym.

Marmon V16 był w każdym elemencie godnym rywalem Cadillaca. Miał nawet mocniejszy, wykonany z lekkich stopów silnik, który umożliwiał osiągnięcie prędkości 160 km/h. Eleganckie i dostojne nadwozia różnych typów autorstwa Waltera Dorwina Teague charakteryzowały się nowoczesną linią z lekko pochyloną i wybrzuszoną na środku osłoną chłodnicy. Samochód kosztował „tylko” 5200 $, czyli mniej niż konkurencyjne V16 Cadillaca.

Mając wszelkie cechy i podstawy rynkowego sukcesu okazał się totalną katastrofą. Sprzedaż kulała od początku, by w ostatnim roku produkcji zamknąć się liczbą zaledwie 86 sztuk. Ponieważ gwałtownie skurczył się także popyt na pozostałe samochody marki Marmon (  spadek produkcji z 22 300 egzemplarzy w 1929 roku do 1365 w 1932 roku ), firma stanęła w obliczu bankructwa i ostatecznie zamknięto ją w 1933 roku.

Najwspanialszy i największy z modeli Marmon okazał się być zarazem ostatnim tej wielce zasłużonej dla historii motoryzacji marki.

W wyniku postępowania upadłościowego prawa do używania marki nabyła w 1934 roku firma American Automotive Corporation. Zapowiadała ona ponowne uruchomienie produkcji samochodów Marmon, jednak nigdy do tego nie doszło.

Sam Howard Marmon wycofał się z czynnego życia, choć jeszcze w połowie lat trzydziestych ponownie przypomniał o swoim wybitnym talencie konstruktorskim tworząc nowatorski model V12. Samochód powstał jednak tylko w jednym egzemplarzu, bowiem nikt nie chciał się podjąć jego seryjnej produkcji.