Mercedes-Benz 260 D ( W 138 )

 

1936 – 1940

 

( D )



260 D z nadwoziem kareta - wersja z lat 1936-37

 

Lata produkcji

Model

Silnik

Pojem-

ność skokowa

Moc

KM

Nadwozie

Wielkość produkcji

1936-37

W 138 MK I

R4

2545 cm3

45

Kareta, landauet

1967

1937-40

W 138 MK II

R4

2545 cm3

45

Kareta, cabriolet, tourer

 

Szczegółowe dane techniczne:

Mercedes-Benz 260 D 1936r / 1937 r MK II

 

Silnik: czterocylindrowy, rzędowy, wysokoprężny z komorą wstępną

Średnica cylindra ´ skok tłoka: 90 mm ´ 100 mm

Pojemność skokowa: 2545 cm3

Moc maksymalna: 45 KM przy 3000 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: b.d

Stopień sprężania: 20,5:1

Układ zasilania: wtrysk pośredni systemu Comet – Mecano

Układ napędowy: skrzynia biegów mechaniczna o trzech przełożeniach, napęd przekazywany na koła tylne / skrzynia mechaniczna czterobiegowa

Struktura nośna: stalowa rama

Zawieszenie przednie: niezależne z wahaczami i resorem poprzecznym

Zawieszenie tylne: niezależne z wahaczami i podwójnymi sprężynami śrubowymi

Hamulce: bębnowe z przodu i z tyłu sterowane hydraulicznie

Nadwozie: stalowe oparte na częściowo drewnianym szkielecie, czterodrzwiowe, cztero lub sześciomiejscowe zamknięte typu kareta lub otwarte typu cabriolet, tourer i landauet

Wymiary: długość 4550 mm / 4580 mm, Pullman 4790 mm, szerokość 1630 mm / 1710 mm, wysokość 1600 mm / 1610 mm

Rozstaw osi: 3050 mm

Rozstaw kół: przód 1340 mm / 1370 mm ( od 1938 roku 1382 mm ), tył 1380 mm / 1390 mm ( od 1938 roku 1412 mm )

Pojemność zbiornika paliwa: 38 l / 50 l

Masa własna: 1530 kg / 1550 kg ( Pullman 1680 kg )

Przyśpieszenie 0 – 80 km/h: b.d

Prędkość maksymalna: 90 km/h / 94 km/h

Zużycie paliwa: 9,5 – 11,0 l/100 km

 

 

260 D z nadwoziem kareta - wersja z lat 1937-40 ( Pullman )

 

Mercedes – Benz 260 D ( oznaczenie fabryczne W 138 ) stał się sensacją Salonu Samochodowego w Berlinie w 1936 roku. Po raz pierwszy silnik wysokoprężny został zamontowany do pojazdu osobowego znajdującego się w seryjnej produkcji. Dokonano tego na drodze swoistej przeróbki istniejącego modelu i dostosowania go do specyfiki pracy silnika z zapłonem samoczynnym., a nie zaprojektowania od podstaw nowego pojazdu. Tą drogą pójdą następnie praktycznie wszyscy producenci, traktując modele z silnikiem Diesla tylko jako odmiany modeli podstawowych.

Jako wersję bazową dla tego przełomowego pojazdu wybrano model W 21 produkowany w dwóch odmianach benzynowych: 200 i 230, przejmując z niego zarówno nadwozie jak i podstawowe elementy podwozia. Od 1937 roku w związku z zaprzestaniem produkcji modeli W 21 i wprowadzeniem na rynek następcy - W 143, samochód z silnikiem wysokoprężnym zaczął bazować na tym właśnie modelu.

Sam silnik, konstrukcji Hansa Nibla, bez większych modyfikacji stosowano przez cały okres produkcyjny. Była to czterocylindrowa jednostka o pojemności 2,5 l, z której uzyskano niezbyt imponującą moc 45 KM.

Mercedes-Benz 260 D wytwarzany był przez 5 lat, do 1940 roku. Produkcja nie była wielka, powstało go niecałe 2000 sztuk, nowy silnik jednak bardzo dobrze sprawdzał się w eksploatacji ( samochodu chętnie używano jako taksówki ), był niezawodny i oszczędny.

Jako pierwszy seryjny model z silnikiem Diesla przetarł drogę dla innych tego rodzaju konstrukcji.